Zustandspassiv (مجهول حالتی) وقتی به کار میرود که برای ما مهم است نتیجهٔ یک عمل الان (یا آن موقع) چه وضعی دارد — نه اینکه عمل چگونه در حال انجام است.
sein + Partizip II.
•
Die Unterlagen sind schon geordnet.
→ مدارک الان مرتباند. •
Die Unterlagen waren schon geordnet.
→ مدارک آن موقع مرتب بودند.
در برابرش Vorgangspassiv (مجهول فرایندی) با werden + Partizip II خودِ عمل را نشان میدهد: •
Die Tür wird geöffnet.
→ در دارد باز میشود / باز میکنند. •
Die Tür ist geöffnet.
→ در باز است (حالت).
همین جفتها را همیشه موازی بسازید تا فرق واضح بماند.

Gut gemacht!