در جملهٔ اصلی آلمانی، فعل صرفشده معمولاً در جایگاه دوم است و اگر فعل دوبخشی باشد (مثل
hat … vorgeschlagen
)، بخش دوم در پایان میآید. فضای بین این دو، Mittelfeld نام دارد — یعنی «وسط جمله».
در این وسط دو نوع چیز مینشیند که نباید با یک فرمول قاطی شوند:
۱) Angaben — اطلاعات قیدی: کی؟ چرا؟ چطور؟ کجا؟ ترتیب آموزشی رایج: زمان → علت → چگونگی → مکان. کمکحافظه: TE-KA-MO-LO. این راهنماست، نه قانون آهنین؛ برای تأکید یا وقتی عبارتی خیلی بلند است، ترتیب کمی جابهجا میشود. معمولاً بخش کوتاهتر جلوتر از بخش بلندتر میآید.
۲) Ergänzungen — مفعولها و متممهای لازم فعل (مخصوصاً Dativ و Akkusativ). ترتیب اینها جداست و به این بستگی دارد که اسماند یا ضمیر.

Gut gemacht!