در B2 دیگر کافی نیست فقط جملهٔ dass بسازید. آلمانی نوشتاری — گزارش، ایمیل رسمی، آزمون کتبی — همان محتوا را اغلب فشردهتر میگوید: با
Infinitiv mit zu
(مصدر با zu)، با Nominalisierung (اسمکردن فعل)، یا با مفعول حرفاضافهای.
جملهٔ dass تقریباً همیشه ممکن است، اما گاهی سنگین، تکراری یا بیش از حد گفتاری به نظر میرسد. معادلها معنی را نگه میدارند و ساختار را سبک میکنند.
قاعدهٔ سرانگشتی: اگر فاعل جملهٔ اصلی و جملهٔ فرعی یکی باشد، اغلب میتوان به مصدر zu رفت؛ اگر بخواهید خودِ عمل را بهصورت اسم برجسته کنید، اسم میسازید؛ اگر فعل/صفت حرف اضافه میخواهد، حرف اضافه را نگه میدارید و ضمیر da(r)- را برمیدارید.
این درس سه مسیر تبدیل را کنار هم میگذارد و جاهایی را نشان میدهد که معنا کمی جابهجا میشود.

Gut gemacht!